W każde wakacyjne popołudnie spływają do mikołajskich portów jachty. Brać żeglarska przybywa tu z najdalszych zakątków Polski i nie tylko, z rodziną lub przyjaciółmi. Dla jednych to moda dla innych sposób na życie. – Jacht to moje mieszkanie przez 2 miesiące w roku. – Opowiada Paweł z Krakowa. – To mój drugi dom tyle, że budzę się codziennie z innym widokiem za oknem, w innym porcie bez konieczności ciągłego pakowania i rozpakowywania.

Opasłe przewodniki pękają od nadmieru atrakcji, które warto polecić turystom odwiedzającym Słowenię. Trudno się zdecydować, co zobaczyć, gdzie się udać w pierwszej kolejności. Kuszą skaliste turnie Alp, ciepły Adriatyk, winnice, jaskinie i źródła termalne. Ale nie ma obaw, w Słowenii, kraju o powierzchni województwa podlaskiego wszędzie jest blisko, a Słoweńcy – gościnni i uprzejmi - chętnie odkrywają uroki swojej ziemi przed cudzoziemcami.

Kraina falujących pagórków ciągnie się  od Kraśnika aż po ukraiński Lwów. U ich stóp usadowiły się ciche miasteczka i drewniane cerkwie, a poletka różnobarwnych upraw tworzą charakterystyczny parkiet - krajobraz typowy dla Roztocza. Zaraz za ludzkimi osadami wyrastają bukowe lasy pocięte wstążkami szumiących rzek i lessowe wąwozy oplecione bluszczem. Wszystko dziewicze i zwiastuje przygodę.

Łysy szczyt Łysicy świetnie nadawał się do sabatów, bo miotły, na których przylatywały czarownice nie zahaczały o czubki jodeł i buków. A kamienne bloki to nic innego jak stołki wiedźm. Wedle legend zlatywały one na Łysą Górę kilka razy do roku, ale to w noc świętojańską z 23 na 24 czerwca rozpalały wielkie ognisko i w blasku promieni ustalały harmonogram szkód na następny rok. Potem ucztowały, a za naczynia służyły im końskie kopyta i trupie czaszki. Dzikie tańce w objęciach biesów trwały do rana. Tym, dla których nie starczyło partnera musiał wystarczyć czarny kocur. Tyle legenda, a jak było naprawdę?

Wakacje na Krowim Ogonie...